اگر درنگ فاصلهای کوتاه میان رنج و پاسخ ایجاد میکند و تاب آوردن این فاصله را برای مدتی نگه میدارد، آنچه در این فاصله ممکن میشود دیدن مسیرهایی است که پاسخ میتواند به آنها منتهی شود. این دیدن نه دانستن آینده است و نه وعده پیشبینی دقیق آن. بیشتر شبیه نگاه کردن به جهتی است که یک کنش میتواند در آن ادامه پیدا کند.
انسان همیشه آینده را از دل گذشته میبین…

